375 km. Droga M5 – Ufa

Z przydrożnego hotelu Jugra wyruszyliśmy po śniadaniu o 10 lokalnego czasu. Drogi niewiele do przejechania, bo tylko do miasta Ufa. Mogliśmy dalej pojechać, ale prognozy na koniec dnia były deszczowe. Jechało się przyjemnie i bezpiecznie. Nie działo się nic aż do stu kilometrów przed Ufą, gdzie widzieliśmy już tak ciemne chmury, że zatrzymaliśmy się na przebranie w deszczówki. Te sto kilometrów, zaliczam do jednych z najgorszych w moim życiu. Deszcz lał przeokropny, droga zrobiła się śliska, ale w zamian przynajmniej dwu pasmowa. A na przedmieściach miasta zaczęło się oberwanie chmury. Deszcz zamienił ulicę w potoki. Ze studzienek wybijały gejzery wody. Samochody szalały. A my w miarę spokojnie i bez zbędnego ryzyka dojechaliśmy do hotelu. Hotel o tyle ciekawy, że będący częścią stadionu Dynamo w Ufie. Mamy całkiem fajny pokój z widokiem na murawę boiska, na którym cały czas odbywają się treningi piłkarskie. Bardzo fajny przerywnik, okna są wyciszone a poza tym można zasunąć kotarę. Jutro kierujemy się w stronę Uralu.

Dodam jeszcze, że wstajemy rano zawsze o 8:00, co przy przesunięciu o 3 godziny do przodu daje naszą 5 rano. A spać oczywiście chodzimy późno.

Day 7
375km. Highway M5 – Ufa

We set off from a roadside hotel named Jugra at 10a.m. after having breakfast. We didn’t have a long distance to pass because we were heading for Ufa. We could ride further east but forecasts for the end of the day were bad – it was going to rain. It was a pleasant and safe journey. Nothing happened until a point located 100 kilometers before Ufa where we spotted clouds so dark that we stopped to put waterproofs on. These 100 kilometers are among the worst in my life. The rain was awful, the road became slippery but at least had two lanes. On the outskirts of Ufa a cloudburst begun. Streets turned into streams. Geysers of water went up from drains. Cars went mad. But we reached our hotel peacefully and without any unnecessary risk. The hotel is quite interesting – it is a part of Dynamo’s stadium. We have a pretty nice room with the view of the pitch. Football trainings take place on it all the time. This is a great interlude, windows are soundproof and you can draw a curtain. Tomorrow we are heading for Ural.

I must add that we wake up at 8a.m. every day and considering the difference of 3 hours it is 5a.m. in Poland. Of course we are going to bed late in the night.

540 km. Penza – Droga M5

Zastanawiałem się dziś czy Rosjanie jeżdżą źle. Mój towarzysz podróży – Andrzej, ma złe zdanie o kierowcach rosyjskich. Dziś przez wiele godzin obserwowałem i starałem się wydać opinię. Otóż w mojej opinii jeżdżą dobrze, albo nawet bardzo dobrze. O co więc chodzi? Mianowicie nie przestrzegają głównie dwóch znaków drogowych. Znaki takie jak linia ciągła, oraz zakaz wyprzedzania nie istnieją dla nich. Inne znaki już raczej tak, ale te dwa pierwsze nie. Jak tak obserwowałem Rosjan za kółkiem, to doznałem olśnienia – ja to przecież znam, kto tak jeździ, zaraz, zaraz… Polacy. Teraz też, ale zwłaszcza w latach 80-90. Dobrze pamiętam tamten styl, gdyż sam zaczynałem wtedy jeździć. Na czym to polega w mojej opinii u Rosjan? Ano nie ma autostrad i wszyscy jadą dwupasmówką. Jadą 50 letnie strucle za 500 złotych a obok Mercedesy AMG za grubo ponad milion złotych. Poza tym panuje kult SUVa, a drogi są niekiedy fatalne, zatem terenówki jadą szybko bez problemu a reszta jedzie wolno, żeby nie rozwalić zawieszenia. Do tego wszechobecne, niekończące się ilości ciężarówek. Jak mrówki faraona, jedna za drugą, z całego świata. To do nich należy droga i one wyznaczają tempo jazdy. Nie ma ciężarówek, to jedzie się szybciej, w przeciwnym przypadku czekamy na moment do ataku, czyli wyprzedzania. W takich okolicznościach, gdy do jednego wora wrzucono „jastrzębie” i „myszy”, to musi dojść do bójki. I tak się dzieje: wyprzedzanie na trzeciego, w ostatniej chwili, na milimetry, po ciągłej, na zakręcie, po przystanku. Ale z perspektywy doświadczonego kierowcy oceniam, że robią to dobrze technicznie, wypadku (oprócz jednego z innej przyczyny) nie widzieliśmy. Na krótkich odcinkach autostrady jakie mieliśmy okazję pokonać, wszystko wraca do normy, kanalizuje się ruch szybki i wolny na swoich pasach i człowiek czuje się jak w Polsce. Potem znowu jeden pas i od nowa nierówna walka na konie mechaniczne.

Poza tym dzień minął całkiem przyjemnie. Kilometry mijały, słońce świeciło. Jesteśmy już 2 godziny do przodu w stosunku do Polski. A jutro dojdzie kolejna trzecia godzina. To dodawanie godzin to fajne doświadczenie, ale psuje rozkład. Godziny zmieniają się na granicach „oblasti”. Mój Garmin radzi sobie z tym i przelicza czas dojazdu już z uwzględnieniem przesunięcia.

Realne przeloty dzienne to niestety tylko 400-500 km. Liczyłem na więcej ale to spore ryzyko, więc nie szarpiemy się. Poza tym jesteśmy na wakacjach i nie można o tym zapominać. Jutro pogoda znowu słaba. Dojedziemy tylko do Ufy. A to już przedsionek Syberii. Jako fan F1 dodam, że Ufa to miasto z którego pochodzi Danił Kwiat. Dziś jechaliśmy przez miasta Togliatti i Samara, tu produkowane były i chyba nadal są samochody Samara. I faktycznie jest ich tu zatrzęsienie, nawet takie jakich nigdy w Polsce nie widziałem.

Mijaliśmy przez ostatnie dni sławne rzeki Don, Surę, Wołgę, chcieliśmy się zatrzymać, porobić zdjęcia w jakichś punktach widokowych – nie ma. Pozostaje tylko to co zapamiętaliśmy. Kompletnie nie przykładają wagi do takich drobnych rzeczy. Owszem pomnik Lenina stoi, ale żeby parking zrobić przy moście, „niet”.

Day 6
540km. Penza – M5 Highway

Today I wonder whether Russians are poor drivers. My companion Andrzej doesn’t have good opinion about them. I had observed them for many hours and tried to develop my own point of view. I think they are not bad. They even do it very well. So what’s going on? The problem is that Russians don’t obey particularly two traffic regulations. The signs like continuous line and prohibition of overtaking don’t exist for them. Other signs are rather obeyed but these two are not. When I was observing Russian drivers I had a revelation – I know this manner of driving! Other people who do it in the same way are… Poles. Even nowadays but it was especially visible in the 80-s/90-s. I remember very well that style because I started driving in those days. What does it consist of? In my opinion Russians don’t have highways and everybody drives on the same dual carriageway. 50-years old junks for 500 zlotys are going along with Mercedes AMG costing over 1 million. Apart from that, they have a cult of SUVs while roads are sometimes dreadful. That’s why SUVs are riding fast and without problem but other vehicles do it slowly because nobody wants to damage his suspension. In addition lorries are everywhere. Like pharaoh ants, one by one, from all over the world. If for a moment there is none of them on the road you can ride faster. Otherwise you are waiting for a moment to attack, to overtake them. In such circumstances, when hawks and mice are inside the same bag, brawls are inevitable. And so it happens: overtaking two or more cars in a row, at the last moment, millimeters from crashing another car, on continuous line, on bends, after stops. But from the perspective of an experienced driver I must judge that they do it technically well, we hadn’t seen an accident (except one caused by other circumstances). On short sections of highways which we had an occasion to pass everything went back to normal. Fast traffic canalized, slow traffic had its lane and you could feel like riding in Poland. Then one lane again and the next unequal fight using horsepower of engines.             

Apart from that the day was quite pleasant. Kilometers passed, the sun was shining. We are almost 2 hours ahead of the time in Poland. And tomorrow it will be even 3 hours. This addition of hours is a great experience but spoils our schedule. The hours change on the borders of oblasts. My Garmin copes with this effect and counts time of the travel including the difference.

Unfortunately actual daily rides are only 400-500km long. I expected more but it’s a big risk so we don’t try longer journeys. Besides that we are on our vacations and we can’t forget this. Tomorrow the weather is going to be bad again. We will reach only Ufa. It is a gateway to Siberia. As a fan of F1 I must add that Ufa is the city where Daniil Kvyat comes from. Today we passed the cities of Togliatti and Samara where cars of the same name were and probably still are produced. In fact there were many of them, even models I hadn’t seen in Poland.

During the recent days we passed the famous rivers of Don, Sura and Volga. We wanted to stop and take some photos in any viewpoint but there is nothing like that. Remain only the pictures we remembered. They completely don’t pay attention to such small things. Lenin memorial stands, of course, but it’s not necessary to build a parking near the bridge, niet.